Posted in Մայրենի

ՀՍԿԱՆ

Հին ժամանակներում մի իշխան էր ապրում: Նա մի հսկա էր ու մարդիկ նրա համար մժեղի չափ փոքր էին:Նա մի օրենք էր ստեղծել, ու մարդիկ չէին համարձակվում չենթարկվել: նա բազմաթիվ կենդանիներ ուներ և որ կողմ ուզեր քշում էր: Ու մի օր էլ հովիվներից մեկը գալիս և հայտնում է, որ ծովում մի հսկա է հայտնվել ու սպառնացել է որ գնան այդտեղից:

Իշխանը որ լսում է, բարկանում է և իր մարդկանց ու զորքին ուղարկում հսկայի մոտ կռվի:

երբ մարդիկ հասնում էն ծովի մոտ,տեսնում են քնած հսկային, որի ոտքերը չէին երևում: Ու ինչքան էլ գոռում ու վրան են բարձրանում, հսկան չի շարժվում: Հսկան որ արթնանում է, իր վրա բարձրացած մարդիկ ձիերի հետ գետին են թափվում: Նա զարմացած վերցնում է նրանց, դնում գրպանը և գնում տուն: Հսկայի մայրը որ տեսնում է, ասում է որ սրանք էլ կենդանի էակներ են ու շնչելու և ապրելու իրավունք ւնեն ր պետք չէ նրանց վնասել:

Բլոգումդ բնութագրի՛ր հսկային  և իշխանին:

Իշխանը շատ խիստ, եսասեր, ինքնահավան էր և կարծում էր, թե իրենից ուժեղը չկա:

Հսկան չար էր, շատ ուժեղ էր և մեծամիտ:

Ստեղծագործության միջից դո՛ւրս գրիր հիմնական իմաստն արտահայտող տողերը և տեղադրի՛ր բլոգումդ:

Մեծ թե փոքըր, ինչ էլ լինի,
Ամեն ապրող շունչ կենդանի,

Որ ծընվել է արևի տակ,
Էս աշխարհքում միատեսակ,
Մինը պակաս, մյուսը ավել,
Ողջ էլ գիտեն խընդալ, ցավել,
Չըպարծենա երբեք ոչ ոք,

Թե ինքն անհաղթ մի բան է ջոկ.
Միշտ ուժեղից ուժեղը կա,
Իսկ ամենից ուժեղը՝ մահ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s