Posted in Մայրենի

Ինքնուրույն աշխատանք

ԳԱՅԼՆ ՈԻ ՍՈԽԱԿԸ
Այս վաղեմի չար աշխարհում,
Գարնան մի օր, լուսածագին,
Անտառի մեջ գայլը րոնեց
Սոխակին:
Գայլի ճմլող, սուր ճանկերում,
Նուրբ հույզերի երգիչը հեգ
Թպրտում էր ու ծղրտում
Սրտաբեկ:
-Պա՛հ, գայլն ասաց, հռչակ ունես,
Թե երգերի մեծ վարպետ ես.
Անուշ ձայնըդ սա՞ է միթե,
Սուտասա՛ն:
– Այո՛, ճիշտ է, սոխակն ասաց, Վարպետ եմ ես հռչակավոր,
Բայց միայն թե՝
Մայր բնության ազատ գրկում,
Եվ ո՛չ դաժան քո ճանկերում,
Ո՜վ գազան:

Սոխակը, որ հայտին էր իր ձայնով, բռնվում է գայլի ճանկերում և վախից ծղրտում է: Գայլը հարցնում է, միթե սա է անուշ ձայնով երգող թռչունը:Իսկ սոխակը պատասխանում է, որ ինքը երգում է բնության մեջ այլ ոչ գազանի ճանկերում:

Այս առակը մեզ սովորեցնում է որ սոխակը բնության մեջ է սոխակ, իսկ անազատության մեջ նա չի կարող երգել:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s