Posted in Մայրենի

Համո Սահյան ԱՆՏԱՌՈՒՄ

  1. Անծանոթ բառերը դո՛ւրս գրիր և բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:

Ծվեններ-փոքիկ կտոր

Բուրմունք- հոտ, բույր

կածան-նեղ ճանապարհ

եղյամ-սառցային տեղում

մամուռ-բույս

տապալել- գցել

ծածանվել- օրորվել

2. Բացատրի՛ր տրված փոխաբերությունները /ոչ ուղիղ իմաստով գործածված արտահայտությունները/:

ա)Անտառում ամպի ծվեններ կային:

Անտառում ամպի փոքրիկ կտորներ կային:

բ)Շշուկներ կային անտառում այնքա՜ն:

Երբ ծառերը քամուց սվսվում են, թվում է ծառերը շշնջում են:

գ) Օրոր էր ասում աշունն անտառին:

Աշնանը քամին օրորում է ծառերը:

դ) Եղյամն էր սունկի գլուխն արծաթում:

Առավոտյան ցողը, որը նստել էր սունկի գլխին, փայլփլում էր արծաթի պես:

3. Բանաստեղծության ո՞ր պատկերն է քեզ շատ դուր գալիս: Պատասխանդ հիմնավորի՛ր:

Եղյամն էր սնկի գլուխն արծաթում,
Մրսում էր կարծես վայրի նշենին,
Հանգստանում էր հողմը բացատում՝
Ականջն ամպրոպի ազդանշանին։

Ես պատկերացնում եմ, որ առավոտ վաղ էր, ուժեղ քամին օրորվում էր նշենին և ուր որ է անձրև էր գալու:

4. Նկարագրի՛ր բանաստեղծի ներկայացրած անտառը: Բանաստեղծությունն արձակի փոխադրի՛ր:

Աշուն էր: Անտառում ծառերը քամուց օրորվում էին և տերևները թափվում էին գետնին: Ծառերը խշխշում էին ու փոքրիկ ճանապարհի վրա կային մարդու ոտնահետքեր: Ուժեղ քամին օրորում էր նշենին, սնկի վրա փայլում էին ցողի կաթիլները: Փչում էր քամին և որոտում էին ամպերը: Եղնիկի ձագը վազում էր մոր ետևից, իսկ որսորդը նրանց հետքն էր որոնում: Փայտահատը երգելով սղոցում էր կաղնու ծառը իսկ անտառապահը իր տան առաջ կրակ էր վառել: Խոր աշուն էր և տերևաթափ էր անտառում:

5. Նկարի՛ր քեզ դուր եկած բանաստեղծական տունը կամ տները:

6.Գրի՛ր կապույտ, մշուշ, կածան, եղյամ, հողմ, որսկան  բառերի հոմանիշները:

Կապույտ-երկնագույն

Մշուշ-մառախուղ

Կածան-ճանապարհ

Եղյամ-ցող

Հողմ- քամի

Որսկան-որսորդ